Grönland'da Buzullar Eriyor: Dev Metan Tehlikesi Kapıda!

Grönland buz tabakasının erimesi, atmosferi hızla ısıtan devasa metan rezervlerinin açığa çıkmasına neden olabilir. Yapılan sismik araştırmalar ve tortu analizleri, deniz tabanındaki onlarca derin çukurun, son buzul maksimumu sonrası iklim değişikliği nedeniyle bozulan Arktik metan depoları tarafından oluşturulduğunu ortaya koydu. Bilim insanları, benzer bir sürecin günümüzde tekrarlanabileceği konusunda ciddi uyarılarda bulunuyor.

Metan hidratlar, gaz moleküllerinin su molekülleri tarafından hapsedilmesiyle oluşan ve düşük sıcaklık ile yüksek basınç altında kristalleşen buz benzeri yapılardır. %85 oranında su içermesine rağmen yanıcı özelliği nedeniyle "ateş buzu" olarak adlandırılan bu yapılar; okyanus tabanlarında, permafrost bölgelerinde ve buzulların altında bulunur. Bazı tahminler, metan hidratların dünyadaki tüm kömür, petrol ve konvansiyonel gaz rezervlerinden iki kat daha fazla karbon barındırdığını göstermektedir.

Küresel ısınma, bu hassas dengeleri bozarak metan hidratların kararlılığını yitirmesine yol açıyor. Örneğin, 2014 yılında Rus Arktik bölgesinde keşfedilen 50 metre derinliğindeki gizemli kraterin, permafrost erimesi sonucu basıncın aniden düşmesiyle meydana gelen "şiddetli bir fiziksel patlama" sonucu oluştuğu düşünülüyor.

Grönland'da yürütülen yeni bir araştırma ise buzul erime sularının da metan hidratları tetikleyebileceğini kanıtladı. Araştırmaya öncülük eden Manchester Üniversitesi'nden Mads Huuse, daha önce stabil olduğu düşünülen metan rezervlerinin açığa çıkması için yeni ve beklenmedik bir mekanizma keşfettiklerini belirtti.

Araştırmacılar, Grönland'ın kuzeybatısındaki Melville Körfezi'nin deniz tabanında, her biri 37 metre derinliğe ulaşan 50 büyük çukur tespit etti. Başlangıçta buzdağlarının aşındırması sonucu oluştuğu sanılan bu yapıların, aslında eriyen buzullardan gelen tatlı su akıntılarının donmuş metan hidratları sedimentlerden dışarı itmesiyle oluştuğu anlaşıldı. Bu bulgu, eriyen buzulların sadece deniz seviyesini yükseltmekle kalmayıp, aynı zamanda gezegeni ısıtan güçlü sera gazlarını atmosfere salan bir tetikleyiciye dönüşebileceğini gösteriyor.