The Shroud of Turin bears DNA from many people, plants and animals

Torinin Kefeni'nde yapılan yeni bir DNA analizi, bu tarihi örtünün kökeni hakkındaki gizemi daha da karmaşık hale getirdi. Araştırmacılar, İsa'nın vücudunu sardığı söylenen bu kutsal kumaş üzerinde, çok çeşitli hayvan, bitki ve insan kaynaklı DNA materyalleri tespit ettiklerini açıkladılar. 4,4 metre uzunluğunda ve 1,1 metre genişliğindeki bu eser, dünyanın en ünlü ve tartışmalı Hristiyan sanat eserlerinden biri olmayı sürdürüyor.

DNA analizleri, kefen üzerinde sadece İsa'nın vücudunu sarmakla kalmayıp, yüzlerce yıl boyunca birçok farklı yaşam formundan gelen kirlenme izlerini gösterdi. Tespit edilen materyal yelpazesi; evcil kediler ve köpekler, tavuklar, sığırlar, keçiler, koyunlar, domuzlar ve atlar gibi çiftlik hayvanlarını; ayrıca geyikler ve tavşanlar gibi yabani hayvanları da kapsıyor. Bu bulgular, eserin tarihsel bağlamını yeniden değerlendirme ihtiyacı doğurmuş durumda.

Ek olarak araştırma ekibi, gri mezgit, Atlantik morinası ve paletli balıklar dahil olmak üzere çeşitli balık türlerine ait izler yakaladı. Ayrıca deniz kabukluları, sinekler, yaprak bitleri, toz ve deri akarları gibi örümceğimsiler de tespit edildi. Bitkisel materyal açısından bakıldığında ise havuçlar ve çeşitli buğday türleri öne çıkıyor; bu bitkiler muhtemelen kaşiflerin Asya ve Amerika'ya yaptığı yolculuklar sonucu Avrupa'ya taşınmıştır.

Bulgular, kefeni eline almış birçok insanın DNA'sını da içeriyor; bu durum, orijinal DNA'yı kesin olarak belirlemeyi neredeyse imkansız kılıyor. Yaklaşık %40 oranında insan DNA'sının Hint kökenli olduğu belirlenmişken, bu durumun tarihsel etkileşimlerden veya Romalıların Hint Vadisi yakınlarındaki bölgelerden keten ithal etmesinden kaynaklanabileceği yorumları yapılıyor. Bu yüksek oransal dağılım, kumaşın Akdeniz bölgesinde geniş çaplı bir maruziyet yaşadığını düşündürüyor.

Bilim camiasındaki bazı uzmanlar, 1260 ile 1390 yılları arasına tarihlenmesi yönündeki önceki bulguların sağlamlığını koruduğunu belirtiyor. Ancak, bu kadar çok farklı kaynaklı DNA örneğinin varlığı, eserin tek bir orijinal kaynağa ait olma ihtimalini zorlaştırıyor. Bu nedenle, bu tür tarihi ve dini açıdan önemli kalıntıların bilimsel bir titizlikle incelenmesi, hem arkeoloji hem de tarih bilimi açısından büyük önem taşımaktadır.