Yaşlanmaya Bağlı DNA Hasarı Geri Döndürülebilir mi?

Yaşlanma araştırmalarında devrim yaratabilecek yeni bir çalışma, zamanın vücudumuz üzerindeki etkilerinin kalıcı olmayabileceğini ortaya koydu. Bilim dünyasında uzun süredir tartışılan bir teoriye göre yaşlanma, yalnızca yıllar içinde biriken hücresel hasarlardan ibaret değil; aynı zamanda hücrelerin hangi genleri kullanacağını belirleyen moleküler talimatların, yani "bilginin" kaybolması süreci olarak görülüyor.

Bu teoriye göre, eğer kaybolan bu genetik bilgiler yeniden geri kazandırılabilirse, yaşlanmış dokuların teorik olarak daha genç bir duruma döndürülmesi mümkün olabilir. Yeni elde edilen kanıtlar, bu sürecin tersine çevrilebileceğine dair güçlü ipuçları sunuyor.

İsrail'deki Bar-Ilan Üniversitesi'nden genetikçi Haim Cohen ve ekibi tarafından yürütülen araştırmada, yaşlanan farelerin karaciğerleri üzerinde yapılan deneylerde çarpıcı sonuçlar alındı. Uzun ömürle ilişkilendirilen belirli bir proteinin seviyeleri artırıldığında, DNA organizasyonunun genç hayvanlarda görülen yapıya geri döndüğü gözlemlendi.

Genetikçi Haim Cohen, yaşlanma sürecini "genomun düzenini kaybetmesi" olarak tanımlıyor. Cohen'e göre, yaşlandıkça normalde sessiz kalması gereken genler —özellikle enflamatuar genler— aktive olurken, karaciğerin normal fonksiyonlarını sürdürmesi için gerekli olan genler kapanmaya başlıyor.

Araştırmacılar, özellikle SIRT6 adlı proteinin DNA'nın yaşla birlikte meydana gelen "çözülme" sürecindeki etkisine odaklandı. Her ne kadar bu yöntemin insanlarda aynı sonucu verip vermeyeceği henüz kesinleşmese de çalışma, yaşlanmaya bağlı değişikliklerin sanılandan çok daha esnek olduğunu ve geri döndürülebileceğini kanıtlıyor.