Ozempic'i Bırakanlar Kilosunu Korumayı Başarıyor

Ozempic ve benzeri GLP-1 reseptör agonistlerinin popülaritesi artarken, kullanıcıların en çok merak ettiği konu ilaç kullanımı sona erdiğinde ne olacağıydı. Cleveland Clinic tarafından yaklaşık 8.000 hasta üzerinde yürütülen kapsamlı bir araştırma, gerçek dünya verilerine dayanarak, semaglutide veya tirzepatide kullanımını bırakanların sanılanın aksine her zaman ciddi kilo artışı yaşamadığını ortaya koydu.

Diabetes, Obesity and Metabolism dergisinde yayımlanan çalışma, daha önceki randomize klinik deneylerin sonuçlarıyla karşıt bir tablo çiziyor. Önceki deneylerde, ilaç kullanımı bırakan hastaların 12 ay içinde verdikleri kilonun yarısından fazlasını geri aldıkları bildirilmişti. Ancak Cleveland Clinic'in gerçek dünya verileri, hastaların tedaviyi bıraktıktan sonra alternatif yöntemlere yöneldiğini, yaşam tarzı değişiklikleri yaptığını veya bir süre sonra tedaviye yeniden başladığını gösteriyor.

Araştırmanın başındaki isim Dr. Hamlet Gasoyan, klinik deneyler ile gerçek dünya uygulamaları arasındaki farka dikkat çekerek, hastaların tedavi sonrası geçiş süreçlerinin kilo korumada kritik rol oynadığını belirtti. Ohio ve Florida'da yaşayan, fazla kilolu veya obezite tanısı konmuş 7.938 yetişkinin takip edildiği çalışma, tedavi sonrası stratejilerin önemini kanıtlar nitelikte.

Elde edilen çarpıcı veriler, kilo kaybının kişiden kişiye değişmekle birlikte genel olarak korunduğunu gösteriyor. Obezite tedavisi gören hastalar, ilacı bırakmadan önce ortalama %8,4 oranında kilo kaybı yaşarken, bir yıl sonra sadece %0,5 oranında bir geri kazanım yaşadılar. Tip 2 diyabet hastalarında ise durum daha da şaşırtıcı; tedaviyi bırakanlar başlangıçta %4,4 kilo verdikten sonra, takip eden yılda ek olarak %1,3 daha kilo kaybettiler.

Çalışma sonuçlarına göre, obezite tedavisi gören hastaların %55'i bir yıl içinde kilo alırken, %45'lik bir kesim kilosunu korumayı başardı veya kilo vermeye devam etti. Bu bulgular, GLP-1 ilaçlarının tek başına bir çözüm olmaktan ziyade, yapılandırılmış yaşam tarzı müdahaleleri ve destekleyici tedavilerle birlikte kullanıldığında uzun vadeli başarının artırılabileceğini gösteriyor.