Homo Erectus'un Çin Kimliği Diş Minelerinde!

Yaklaşık iki milyon yıl öncesine dayanan Homo erectus kalıntıları Afrika, Avrasya ve Güneydoğu Asya'da bulunsa da, yaşları ve korunma durumları nedeniyle bu örneklerden bilgilendirici moleküler veri elde etmek bugüne dek zorlayıcı olmuştur. Ancak yeni bir araştırma, bu zorluğu aşarak Çin'deki Zhoukoudian, Hexian ve Sunjiadong bölgelerinden çıkarılan, yaklaşık 0,4 milyon yıl öncesine ait Orta Pleistosen dönemine ait altı Homo erectus örneğinden (beş erkek ve bir kadın) antik emaye proteinlerini başarıyla analiz etti.

Her üç bölgeden incelenen tüm örnekler iki amino asit varyantını paylaşıyor. Bunlardan AMBN genindeki A253G varyantı daha önce bilinmiyordu ve Dmanisi'den (Gürcistan) Homo erectus, Atapuerca'dan (İspanya) Homo antecessor, Denisovalılar, Neandertaller ve modern insanlar dahil olmak üzere diğer insan soylarında tespit edilmemişti. Bu, söz konusu varyantın Çin'deki bu Homo erectus popülasyonlarına özgü olabileceğini gösteriyor.

Diğer varyant olan AMBN(M273V) ise daha önce Denisovalılarda tespit edilmişti. Elde edilen yeni kanıtlar, bu varyantın Orta Pleistosen dönemine ait bu Homo erectus popülasyonlarıyla ilişkili gruplar aracılığıyla Denisovalılara geçmiş olabileceğine işaret ediyor. Denisovan genomunda süper-arkaik genetik aktarıma atfedilen ve bir kısmı daha sonra modern insanlara geçen bölgelerin de Homo erectus'tan kaynaklanmış olması muhtemel görünüyor.

Bu bulgular, Geç Orta Pleistosen dönemindeki Homo erectus'un Doğu Asya'nın bazı bölgelerinde Denisovalılarla bir arada yaşamış ve genetik etkileşimlerde bulunmuş olabileceği hipotezini güçlendiriyor. Bu tür etkileşimlerin, gözlemlenen genetik mirasın kökenini açıklayabileceği düşünülüyor.