Güney Avustralya'da Koala Patlaması: Kitlesel Açlık Kapıda

Avustralya'nın doğusunda koalalar yok olma tehlikesiyle boğuşurken, Güney Avustralya'da durum tam tersi bir hal almış durumda. Mount Lofty Dağları'ndaki koala nüfusu öyle bir hızla arttı ki, bu durum artık bir başarı hikayesinden ziyade, yaklaşan bir felaketin habercisi olarak görülüyor. Kendi bolluklarının kurbanı olmaya hazırlanan bu sevimli canlılar, beslendikleri ormanları tüketme noktasına geldi.

University of Technology Sydney (UTS) ve diğer üniversitelerden araştırmacıların yürüttüğü çalışma, bölgedeki koala sayısının artık ekosistemin taşıyabileceği kapasiteyi çoktan aştığını ortaya koyuyor. Şu anki tabloya göre, Güney Avustralya'daki koalalar, kıtanın genel nüfusunun yaklaşık yüzde 10'unu oluşturuyor. İlk bakışta koruma çalışmalarının meyvesi gibi görünen bu rakamlar, aslında doğanın dengesini sarsan bir aşırı yoğunluğa işaret ediyor.

Araştırma ekibinin yaptığı projeksiyonlar ürkütücü. Eğer mevcut gidişat değişmezse, önümüzdeki 25 yıl içinde nüfusun yüzde 17 ile 25 arasında daha artması bekleniyor. Ancak ormanların büyüme hızı, koalaların iştahına yetişemiyor. Dr. Frédérik Saltré'nin deyimiyle, bu durum "aşırı otlama" riskini beraberinde getiriyor. Koalalar, hayatta kalmak için ihtiyaç duydukları ağaçları kelimenin tam anlamıyla bitiriyorlar.

Bu sürecin sonu, doğanın en acımasız yasalarından biriyle bitiyor: Kitlesel açlık. Ormanlar çöktüğünde, binlerce koala yiyecek tek bir yaprak bulamadığı için ölebilir. Yani bugün kutladığımız nüfus artışı, yarın tarihin en trajik açlık felaketlerinden birine dönüşme potansiyeli taşıyor.

Bilim insanları için asıl zorluk ise çözüm yolunda karşısına çıkan etik duvarlar. Koalalar Avustralya'nın milli sembollerinden biri olduğu için, nüfus kontrolü adına onları itlaf etmek veya başka bölgelere taşımak kamuoyunda büyük tepki çekiyor. Kimse bu ikonik hayvanların öldürülmesini istemiyor, ancak hiçbir şey yapmamak da onları ölüme terk etmek anlamına geliyor.

Çözüm olarak masaya yatırılan yöntem ise oldukça insancıl ve stratejik: Hedefli kısırlaştırma. Bilgisayar simülasyonları, tüm bölgeye yayılmak yerine sadece nüfusun en yoğun olduğu bölgelerdeki yetişkin dişilerin yüzde 22'sinin her yıl kısırlaştırılmasının nüfusu dengede tutabileceğini gösteriyor. Bu yöntem, hem hayvan refahını koruyor hem de ekosistemin nefes almasını sağlıyor.

Bu planın 25 yıllık maliyeti yaklaşık 34 milyon dolar olarak hesaplanmış. Ancak araştırmacılar, körü körüne bir koruma planına para harcamak yerine, simülasyonlarla en yüksek verimi alacakları noktaları belirlediklerini belirtiyor. Yani vergi mükelleflerinin parası, başarısı önceden modellenmiş, nokta atışı bir strateji için kullanılacak.

Bu vaka, iklim değişikliğinin habitatları nasıl değiştirdiğini ve türlerin dağılımını nasıl kaydırdığını anlamak adına kritik bir ders sunuyor. Eskiden sadece "nesli tükenen türleri kurtarmak" üzerine kurulu olan koruma bilimi, artık "aşırı artan türleri yönetmek" gibi yeni ve karmaşık zorluklarla karşı karşıya.

Doğa, her zaman bir denge üzerine kurulu. Bir türün sayısı kontrolsüzce arttığında, bu durum sadece o türe değil, beraberinde yaşadığı tüm bitki ve hayvan çeşitliliğine zarar veriyor. Mount Lofty Dağları'ndaki koalalar, bize bolluğun da bazen bir tehdit olabileceğini hatırlatıyor.