4 Haftalık Beslenme Değişimi Yaşlanma Belirtilerini Geri Döndürdü

Sydney Üniversitesi tarafından yürütülen yeni bir araştırma, beslenme alışkanlıklarında yapılan kısa süreli değişikliklerin, yaşlı yetişkinlerde biyolojik yaşı düşürebileceğini ortaya koydu. "Aging Cell" dergisinde yayımlanan çalışma, özellikle düşük yağlı veya bitki bazlı beslenme modellerinin, yaşlanma ile ilişkili biyolojik belirteçler üzerinde hızla etkili olabildiğini gösteriyor.

Dr. Caitlin Andrews liderliğindeki araştırma ekibi, 65 ile 75 yaş arasındaki bireyler üzerinde odaklanarak, kronolojik yaşın aksine fizyolojik göstergelere dayanan "biyolojik yaş" kavramını inceledi. Bir ay süren uygulama sonucunda, hayvansal proteinleri veya diyet yağlarını azaltan katılımcıların biyolojik belirteçlerinde ölçülebilir iyileşmeler kaydedildi.

Çalışma kapsamında, üniversitenin Charles Perkins Merkezi'ndeki "Sağlıklı Yaşam için Beslenme" programına katılan 104 gönüllü, dört farklı diyet grubuna ayrıldı. Araştırmacılar; kolesterol, insülin ve C-reaktif protein dahil olmak üzere toplam 20 farklı biyobelirteci analiz ederek katılımcıların biyolojik yaş skorlarını hesapladı.

Deney grupları; protein kaynaklarının hayvan ve bitki arasında eşit dağıldığı "hepçil" (omnivor) ve proteinin %70'inin bitkilerden geldiği "yarı vejetaryen" olarak iki ana kategoriye ayrıldı. Bu gruplar daha sonra düşük yağlı/yüksek karbonhidratlı ve yüksek yağlı/düşük karbonhidratlı şeklinde alt dallara bölünerek toplam dört farklı beslenme modeli oluşturuldu.

Katılımcıların tamamı sigara kullanmayan, tip 2 diyabet, kanser veya böbrek/karaciğer hastalığı gibi kronik rahatsızlıkları bulunmayan ve gıda alerjisi olmayan bireylerden seçildi. Elde edilen sonuçlar, beslenmenin yaşamın ilerleyen evrelerinde bile vücudun yaşlanma sürecini etkileyebileceğine dair güçlü kanıtlar sunuyor.

Uzmanlar, bulguların oldukça teşvik edici olduğunu ancak sonuçların henüz ön aşamada olduğunu vurguluyor. Bu kısa süreli biyolojik değişimlerin, uzun vadeli sağlık faydalarına dönüşüp dönüşmediğini veya yaşa bağlı hastalık risklerini kalıcı olarak azaltıp azaltmadığını belirlemek için daha kapsamlı ve uzun süreli çalışmalara ihtiyaç duyulduğu belirtiliyor.