1945 Trinity Nükleer Testinin Kayıp Görüntüleri Yeniden Canlandırıldı

16 Temmuz 1945, saat 05:29:45 Dağ Savaş Zamanı... İnsanlık tarihinin seyrini değiştiren an. New Mexico'daki Jornada del Muerto havzasının kasvetli çölünde, nükleer çağın başlangıcına tanıklık eden dev bir ateş topu yükseldi. Emily Seyl'in Trinity: An Illustrated History of the World's First Atomic Test (Chicago Üniversitesi Yayınları) kitabı, 20 yıllık bir restorasyon çalışmasının ardından gün yüzüne çıkan yüzlerce çarpıcı Manhattan Projesi fotoğrafını bir araya getiriyor.

Patlamadan 0,016 saniye sonra, ateş topu yüzlerce metre genişliğe ulaşmıştı. Görseldeki küçük kareler, patlamanın merkezine 200 metre uzaklıktaki reklam panolarıdır. — Los Alamos Ulusal Laboratuvarı

Kuzey 10.000 fotoğraf sığınağında Berlyn Brixner, hoparlörden geri sayımı dinliyor, başı kameralar ve filmlerle dolu bir taretin içindeydi. Patlamaya doğru bakması söylenen birkaç kişiden biriydi—kaynakçı gözlükleri takmış, ateş topunun gökyüzüne yükselişini izlemeye hazırdı. İstasyondaki iki Mitchell film kamerası, Trinity testinin en iyi görüntülerini kaydedecek ve Los Alamos bilim insanları tarafından nükleer patlamanın etkilerinin ilk ölçümlerini yapmak için kullanılacaktı.

Detonatörler ateşlendiğinde, kameralar Brixner'ın göremeyeceği şeyi yakaladı: Çöle yayılan şiddetli, sessiz bir enerji denizinin ilk ışığı. 32 blok yüksek patlayıcı aynı anda patladığında, inanılmaz güçleri uyuyan plütonyum çekirdeğine doğru içe doğru hücum etti, yoğun metal küreyi anında her yönden sıkıştırdı ve atomlarını imkansız derecede birbirine yaklaştırdı. Dikkatlice zamanlanmış bir nötron patlaması anlık, kontrolsüz bir kaosa yol açtı ve fisyon zincir reaksiyonu başladığı kadar çabuk sona erdi.

Emily Seyl'in "Trinity: An Illustrated History of the World's First Atomic Test" kitabının kapağı. — Chicago Üniversitesi Yayınları

Brixner'ın sığınağındaki yüksek hızlı Fastax kamerasının kalın cam bir lombozdan çektiği görüntüler, patlamadan saniyenin yüzde birinden daha kısa bir süre sonra karanlıkta parlayan yarı saydam bir küreyi gösteriyor. Isı, ışık ve madde seli, "Gadget" (Alet) lakaplı bombayı paramparça ediyordu.

Parlaklık, tanıkların sıfır noktasını seçebilecek kadar azaldığında, parlak, şekil değiştiren, rengarenk bir alev topunun etrafında bir toz duvarının yükseldiğini gördüler. Bükülen bir enkaz sütununun üzerinde gökyüzüne fırlayan ateşli bir bulut oluşuyordu. Kamera görüntüleri daha az dramatik değil, yüzlerce kat daha karmaşıktı; anı koruyarak bilim insanlarının ateş topunun davranışını ve diğer görünür etkileri hassas ayrıntılarla ölçmek için tekrar tekrar dönmelerini sağlıyordu.

Fotoğrafçılık çalışması, 52 kameradan sadece 11'inin tatmin edici görüntü üretmesine rağmen büyük bir başarıydı. Kameraları kademeli mesafelerde, tamamlayıcı açılarda, geniş bir kare hızı ve odak uzaklığı yelpazesinde düzenleyerek, Spektrografik ve Fotoğrafik Ölçümler Grubu, konularının dikkat çekici derecede eksiksiz bir resmini oluşturmayı başardı.

12 Temmuz 1945'te ABD Ordusu çavuşu ve elektrik mühendisi Herbert Lehr, plütonyum çekirdeğini bombayı monte etmek üzere McDonald çiftlik evine teslim etti. — Los Alamos Ulusal Laboratuvarı

Grubun lideri Julian Mack'e göre, çekilen 100.000'den fazla kare hâlâ "parlaklık, zaman ve mekan ölçekleri hakkında hiçbir fikir vermiyor." Mack, özellikle patlamanın en erken aşamasında kaydedilen fotoğrafik kaydın, öngörüden çok şans eseri olduğunu belirtti. Nitekim patlama tahmin edilenden birkaç kat daha güçlüydü ve etkilerinin yoğunluğu birçok kamerayı ve teşhis cihazını etkisiz hale getirdi.

İnsan gözlemciler de benzer şekilde etkilenmişti. Robert Oppenheimer'ın yerine Los Alamos direktörü olacak fizikçi Norris Bradbury, "Atış gerçekten hayranlık uyandırıcıydı," dedi. "Hayattaki çoğu deneyim önceki deneyimlerle kavranabilir, ama atom bombası kimsenin sahip olduğu hiçbir ön kavrama uymuyordu. En çarpıcı özellik yoğun ışıktı."

"Gadget"ın son montajından sorumlu fizikçi Norris Bradbury, kısmen monte edilmiş bombanın yanında atış kulesinin tepesinde duruyor. Bombadaki kablolar, plütonyum çekirdeğini sıkıştıracak içe yönelik şok dalgasını oluşturacak geleneksel patlayıcıların senkronize detonasyonlarını tetikleyecek sinyalleri iletecekti. Bradbury, 17 Ekim 1945'te Oppenheimer'ın yerine Los Alamos direktörü oldu. — Los Alamos Ulusal Laboratuvarı

Patlamanın deneyiminin yanında kelimelerin ve hatta resimlerin bile sönük kaldığı yaygın bir kanıdır. Yine de askerler, bilim insanları ve diğer tanıklar, test atışı sırasında toplanan veri birikimini tamamlamak için genellikle etkileyici ve şiirsel ilk elden anlatımlarını eklemişlerdir. Havzayı gündüze çeviren yoğun ve kör edici bir parlaklık; başını ürkütücü bir sessizlikte kaldıran uğursuz, kararan bir bulut; Gadget'ın kalbinden fırlayan görünmez dalgayı bekleyiş; ve sonunda bir gök gürültüsüyle gelen ve bir daha hiç gitmemiş gibi görünen güçlü kükreme...

20 mil uzaktan izleyen fizikçi Isidor Isaac Rabi şunları hatırladı: "Patladı; saldırdı; içinden geçip gitti." Manhattan Projesi'ne katılan İngiliz bilim insanları grubunun başı James Chadwick daha sonra şunları söyledi: "Son birkaç yıldır bu anı hayalimde birçok kez yaşamış olmama ve her şey neredeyse hayal ettiğim gibi gerçekleşmesine rağmen, gerçeklik paramparça ediciydi."

Fizikçi George Kistiakowsky ise şundan emindi: "Dünyanın sonunda—Dünya'nın varlığının son milisaniyesinde—son insan bizim gördüğümüzü görecek."

Trinity Testi Fotoğraf Galerisi

Los Alamos Ulusal Laboratuvarı arşivlerinden restore edilmiş görüntüler

Patlamadan 0,016 saniye sonra ateş topu. Küçük kareler patlama merkezine 200m uzaklıktaki panolar.

Ateş topunun 25 milisaniye ile 60 saniye arasındaki genişlemesi. Mantar bulutu 3 km yüksekliğe ulaşıyor.

12 Temmuz 1945 - Herbert Lehr, plütonyum çekirdeğini McDonald çiftlik evine teslim ediyor.

Norris Bradbury, kısmen monte edilmiş 'Gadget'ın yanında atış kulesinin tepesinde.

Emily Seyl'in 'Trinity: An Illustrated History of the World's First Atomic Test' kitabı.

×

❮❯